Sabah Dersleri

Üniversitede beşinci yılımı doldurmak üzereyim. Ama sekreterlikçe "Bu kurul da devamsızlığın bitti, dikkat et" sözünü kulağıma söylenmedikçe bu sabah derslerine gitmem pek mümkün olmuyor. Niye böyle ki. Depresyonda olursun, o dersin hocasını sevmezsin, hastasındır ... 5 yılda böyle olmaz ki. Çoğu sabah uyandığımda yatakta biraz daha rezil bir uyku keyfi çekmeyi ya da kalkıp derse gitmek yerine her şeyi yapıyorum. Niye böyle ki? Ben hala bir çözüm bulabilmiş değilim.

Okula gitmeden de bu lanet tıp fakültesi bitmiyor. Acaba okulu mu sevmiyorum da gitmek istemiyorum. Öyle olsa bırakmak istesem istediğim an bırakabilirdim, bırakmam konusunda önünde herhangi bir engel yoktu. Korkmuyordum da gelecekte ne olacağım diye, hele tıp fakültesindeysen bu korkuyu daha çok yaşayabileceğin hiçbir yer yok zaten.

Sanıyorum tembel bir adamım, her şey bunu gösteriyor. Bakalım bu tembellikten kurtulmazsam işler nasıl devam edecek...

Yeni Bir Dünyaya Merhaba

Merhaba,

Her zaman bir blog sahibi olayım, insanlar yazdıklarımı okusunlar istedim. Sanırım üniversiteye girdikten sonra köşe yazarı olmak istediğimi keşfettiğimden beri aklımın bir köşesinde yatıyordu bu düşünce. Bu gece itibariyle başlıyorum yazılarımı yazmaya. Biliyorum çok fazla okunmayacak, belki de hiç okunmayacak ama yazmadım ondan okunmuyor demekten daha iyidir sanırım.

Burada günlük olayları yorumlamaktan uzak durmaya çalışacağım. Çünkü bunu yapmak ne kadar çok hoşuma gitse de ekşide bile bunu yapmaya uzun süre dayanamadım. Yazdıklarımda okuyanlara hayatlarında yeni raflar açıp oraları kitaplarla doldurmaları için ilk adımı atmalarında yardımcı olacağım.

Belki hiçbir şeye faydam olmayacak ama en azından denemiş olacağım. Her büyük olay da denemekle başlamıyor mu zaten?

Tekrardan herkese merhaba